#1232 - *அன்பு - எத்தனை வகையான அன்புள்ளது? அதில் தேவன் நம்மீது பாராட்டின அன்பு (அகாபே) பற்றி விளக்கவும்*.
*பதில்* : வேதாகமத்தில் “அன்பின் வகைகள்” என்று நேராக பட்டியலிடப்படவில்லை.
ஆனால் மூல பாஷைகளில் எழுதப்பட்ட வகையில் கவனிக்கும்பொழுது கிரேக்கம் மற்றும் எபிரேய மொழிகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட சொற்களின் அடிப்படையில், பொதுவாக *4 வகையான அன்புகள்* குறிப்பிடப்படுகின்றன.
1. *அகாபே (Agape – ἀγάπη)* – நிபந்தனையற்ற தேவ அன்பு / தியாகமான, சுயநலமற்ற அன்பு / மனிதருக்கு தேவன் காட்டும் அன்பு.
2. *பிலேயோ (Phileo – φιλέω)* – சகோதர அன்பு / நண்பர்கள் இடையிலான பாச அன்பு / நெருக்கமான உறவு மற்றும் நட்பு.
3. *ஸ்டோர்கே (Storge – στοργή)* – குடும்ப அன்பு / பெற்றோர் மற்றும் பிள்ளைகள் இடையிலான இயற்கையான அன்பு / குடும்ப பாசம்
4. *ஈரோஸ் (Eros – ἔρως)* – தாம்பத்திய / காதல் அன்பு / கணவன்–மனைவி இடையிலான காதல்
“ஈரோஸ்” என்ற சொல் நேராக புதிய ஏற்பாட்டில் இல்லை, ஆனால் காதல் அன்பு விளக்கப்பட்டுள்ளது.
*விளக்கம்:*
*அகாபே* என்ற அன்பின் வகையை 1 கொரிந்தியர் 13:4-7-ல் பவுல் பதினைந்து பண்புகளை பட்டியலிடுகிறார்:
அன்பு பொறுமையுள்ளது: நீடிய பொறுமை
அன்பு இரக்கமுள்ளது: கிருபையானது
அன்பு பொறாமைப்படாது: பொறாமைப்படாது
அன்பு பெருமை பாராட்டாது: பெருமை கொள்ளாது
அன்பு முரட்டுத்தனமானது அல்ல: அநாகரீகமானது
அன்பு அதன் சொந்த வழியில் வற்புறுத்தாது: சுயநலம் தேடாது
அன்பு எரிச்சலடையாது: எளிதில் கோபப்படாது
அன்பு கோபப்படுவதில்லை: கசப்பில்லாதது
அன்பு தவறுகளில் மகிழ்ச்சியடையாது: பாவத்தில் மகிழ்ச்சியடையாது
அன்பு சத்தியத்தில் மகிழ்ச்சியடைகிறது: சத்தியத்தில் மகிழ்ச்சியடைகிறது
அன்பு எல்லாவற்றையும் தாங்குகிறது: ஒன்று தாங்குகிறது அல்லது பாதுகாக்கிறது (“ஸ்டெஜி”க்கு இரண்டு அர்த்தங்களும் உள்ளன)
அன்பு எல்லாவற்றையும் நம்புகிறது: இழிவானது அல்ல
அன்பு எல்லாவற்றையும் நம்புகிறது: நம்பிக்கையானது
அன்பு எல்லாவற்றையும் தாங்குகிறது: விடாமுயற்சியுடன் இருக்கிறது
*அகாபே* தேவனுக்காகவே பயன்படுத்தப்படுகிறது (1 யோவான் 4:8), ஏனெனில் அது அவருடைய சாரத்தை வரையறுக்கிறது. இது குமாரன் (யோவான் 3:35), திருச்சபை (2 தெசலோனிக்கேயர் 2:16) மற்றும் உலகம் (யோவான் 3:16) மீதான அவரது அன்பில் காணப்படுகிறது.
ஒரு மனிதன் தனது மனைவி (எபேசியர் 5:25), தனது அண்டை வீட்டார் (ரோமர் 13:9) மற்றும் தனது எதிரிகள் (மத்தேயு 5:44) மீதான அன்பைக் குறிக்கவும் அகாபே பயன்படுத்தப்படுகிறது.
அகாபே என்பது முதல் "ஆவியின் கனி" (கலாத்தியர் 5:22) மற்றும் கடைசி "கிறிஸ்தவ கிருபை" (2 பேதுரு 1:7) ஆகும்.
கிறிஸ்தவர்கள்:
"அன்பைப் பின்தொடர வேண்டும்" (1 கொரிந்தியர் 14:1),
"அன்பிலே ஒருவரையொருவர் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்" (எபேசியர் 4:2),
"அன்பிலே சத்தியத்தைப் பேச வேண்டும்" (எபேசியர் 4:15),
"அன்பிலே நடக்க வேண்டும்" (எபேசியர் 5:2),
"ஒரே அன்பைக் கொண்டிருங்கள்" (பிலிப்பியர் 2:2),
“அன்பில் பிணைக்கப்பட்டிருங்கள்" (கொலோசெயர் 2:2),
"அன்பைத் தரித்துக்கொள்ளுங்கள்" (கொலோசெயர் 3:14),
"அன்பில் பலுகிப் பெருகுங்கள்" (1 தெசலோனிக்கேயர் 3:12),
"அன்புள்ளவர்களாக ஒருவரையொருவர் தூண்டிவிடுங்கள்" (எபிரெயர் 10:24)
என பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
மேலும், பேதுரு தனது முதல் நிருபத்தில் "ஒருவரிலொருவர் ஊக்கமாய் அன்புகூறுங்கள்” என்றும் (1 பேதுரு 1:22) மற்றும் "ஒருவரிலொருவர் ஊக்கமான அன்புள்ளவர்களாயிருங்கள்" (1 பேதுரு 4:8) என்று எழுதுகிறார்.
இரண்டு இடங்களிலும், "ஊக்கமான" என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் "ஆளமானது".
*ஐக்கியம்*:
உள்ளூர் சபைகளில் ஒற்றுமைக்கு அன்புதான் திறவுகோல், ஏனெனில் அது "ஒருவருக்கும் தீங்கு செய்யாது" (ரோமர் 13:10). அன்பு அதிகமாக இருக்கும் இடத்தில், புறங்கூறுதல், கசப்பு அல்லது கொடுமைப்படுத்துதல் இருக்காது. எந்த மனக்கசப்பு, கேலி அல்லது போட்டி இருக்காது. நல்லெண்ணம் மட்டுமே இருக்கும். ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் "கனம் காட்டுவதில் ஒருவரையொருவர் மிஞ்சுவார்கள்" (ரோமர் 12:10). "தனது சொந்த நலன்களை மட்டுமல்ல, மற்றவர்களின் நலன்களையும் நோக்குவார்கள்" (பிலிப்பியர் 2:4).
அன்பு மிக முக்கியமானது என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார் (மத்தேயு 22:37-40).
அவர் நம்மை நேசித்தார், நாம் ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார் (யோவான் 15:12).
மேலும், அன்பு நாம் செய்யும் அனைத்தையும் ஊக்குவிக்க வேண்டும் (1 கொரிந்தியர் 13:1-3).
அன்பு உண்மையான சீஷத்துவத்தின் அடையாளம் என்று கூறப்படுகிறது.
அன்பில், நமது அடையாளம் எப்போதும் இருப்பதையும் எப்போதும் "உண்மையானது" (ரோமர் 12:9) என்பதிலும் உறுதியாய் நிற்போம்.
*எடி ஜோயல் சில்ஸ்பி*
ஊழியர் - கணியாகுளம் கிறிஸ்துவின் சபை,
வேதாகம ஆசிரியர்
தொடர்பு : +918144776229
கேள்வியும் அதற்கான வேதாக பதில்களும் பகிரப்படும் வாட்ஸப்குழுவில் இணைய க்ளிக் செய்ய வேண்டிய லிங்க்:
எமது வலைதளம்
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக